Yaşantımızın en önemli parçası “yasaklar”

Nedenini bilemiyorum ama insanoğlunu en çok cezbeden durum yasaklardır.

Hayatımız boyunca çeşitli yasaklarla karşı karşıyayız.

Eğitim ve iş hayatımızdaki, sosyal, siyasal ve dinsel yaşantımızdaki yasaklar silsilesi ömür boyu devam etmektedir.

Sınıfta konuşmak yasak, saç uzatmak yasak, yüksek sesle konuşmak yasak, bacak bacak üzerine atmak yasak, istediğin kişiyle evlenmek yasak…

Daha bitmedi, sporun gündem konusu olan “tribünlerde sigara içmek yasak”.

Birde yasaların getirdiği yasaklar var örneğin; kırmızıda geçmek yasak, birini öldürmek yasak, ehliyetsiz araba kullanmak yasak ama kim yasaklara uyar…

İşlenen suçların ve yapılan yanlışların kaynağı yasaklar olabilir mi?

Bu kadar yasağın toplum psikolojisini cezp ettiği düşünülürse, yasaklar yasaklanmalı mıdır?

Eğitimli toplumlarda mutlu ve sağlıklı yaşantıya sekte vuran davranışlar ayıplanır, hor görülür ve destek bulamadığı için kendiliğinden kaybolur gider.

Yasaktan ziyade, insan unsuru ve insanca yaşam ön plana da olmalıdır.

İnsanlık eğitiminden geçmemiş toplumlarda, statlarda sigara yasağı, kırmızı ışıkta geçmeme yasağı, maçlardan sonra sevincini göstermek için birilerini öldürmeme yasağı tutmaz.

İşin esprisini bir yana bırakalım yasakların olmamasını elbette bende çok isterim ama ülkemizde hala oturmayan o kadar çok şey var ki, yasaklar devam etmektedir.

Herkesin kendi başına polis olduğu bir ülkede ne insanlıktan, ne demokrasiden, ne de insanca yaşamaktan söz edilebilir.

Normal bir insanın spor alanına girdiği andan itibaren spor yapanlar açık havada da olsa rahatsız etmemesi, onların performanslarına zarar vermemesi için sigarayı içmemesi gerekir.

Ülkemizde açık alanlarda dahi içicilerin beşinci sınıf vatandaş olarak görüldüğü ve dışlandığı günleri görmeyi hasretle beklemekteyim.

Sigara içmenin çok zararlı olduğunu doktorların bilmesine rağmen en çok içicilerin doktor olması ve A Milli takımlar düzeyinde ki sporcularımızdan birçoğunun sigara içmesi şaşırtıcı bir durumdur.

Yanlış yapılan bir şeylerin olduğu muhakkak, çünkü ülkemde içicilik oranının 10–12 yaşlarına kadar indiği bilinmektedir.

Ufak yaşlarda içmeyi alışkanlık haline getirmişlerin statlarda yasaklarla içmemesini sağlamaktan ziyade, neden içtikleri konusuna eğilip içmelerine neden olan ortamları ortadan kaldırarak kökünden çözüm üretmek, sağlıklı toplumun oluşmasına neden olacaktır.

Olması gerekenleri yasaklarla yaptırmanın mantığını kabul etmiyorum ama alınacak yolumuzun olduğunu düşünerek de yasakların zorunluluk olduğunu savunuyorum.

Toplu mekânlarda sigara içmenin yasaklanmasıyla okulların, hastanelerin, devlet dairelerin, şirketlerin kapı önlerinde kümeleşerek çocukların gözü önünde sigara içmek moda oldu.

Kapalı alanlardaki yasaklardan dolayı öğrencilerin gözü önünde sigara içmek ne kadar mantıklı ise, tirübünlerde sigara içmek o kadar mantıklıdır.

www.feyzullahaydas.com