Figen Aydın

04.09.2007 

BAŞKENTDE   BİR   GÜN 

Ankara da öğlen sonrası.Tarihlerden 11.03.2006 günlerden Cumartesi. Yapmam gereken işler vardı, Kurtuluşta kırmızı ışıkta beklemeye başladım. Bir ara dikkatimi 12-13 yaşlarında bir erkek çocuğu çekti. Elinde bir poşet (Bali) her defasında ağzına yakınlaştırıp derin bir nefes çekip poşeti tekrar kapatıyordu. Yanakları kıpkırmızıydı metabolizması hala daha kaldıracak güçde  değildi o maddeyi besbelli Hava soğuk soğuk esiyor, güneş de  saklambaç oynuyordu dünyayla. Üzerindeki giyecekler inceydi ama üşümüyor bomboş bakıp dalıyordu gözleri, sanki dünyada tek başına yaşıyormuş kadar umursamaz bir tavırla karşıdan karşıya geçmeye çalışıyordu. Onun için yeşil kırmızı ışık ifadesizdi; arabaların hareket edip etmemesi, ezilip ezilmemek onun problemi  değildi, sadece karşıya geçmek istiyorsa geçerdi. Yaşadığının farkında olmayan bir insanın aklına ölümde gelmezdi zaten. Üzüldüm sadece üzülmekle kalmak bir kez daha üzdü beni. Sıradan bir vatandaştım belki elimden bir şey gelmezdi ama bu çocukların yaşamıyla, sağlığıyla, eğitimiyle ve psikolojisiyle  ilgilenebilecek birileri yokmuydu  bu şehirde? Ne yer ne içerlerdi? Isınabilecekleri veya korunabilecekleri bir evleri varmıydı? Bu kadar mı göz göre göre umursamaz olduk yada alıştık-alıştırıldık tüm kötü şeylere? En fazla bir sonraki yeşil ışıkta geçip gidecektim  bende herkes gibi. Bir anlık görüntü kalacaktı aklımın bir köşesinde belki de bir ikincisini görene kadar aklıma gelmeyecekti bile bilmiyordum. Nihayet yeşil ışık, yavaş yavaş uzaklaşmaya başladım oradan. Aklıma sevgi geldi. Sevgi diyince de Leo Buscaglia kitabında  “İnsanın sevmekten başka seçeneği yoktur; Çünki eğer sevmezse, seçeneklerinin yalnızlıkta, yıkımda ve umutsuzlukta olduğunu görür” diyordu . Sonra bu şehirde köpeklere tecavüz edip öldürenler, insanları diri diri gömenler, sen beni nasıl sollarsın diyip kadın sürücüyü tekme tokat dövenler de geldi  tabi.  Evet sevilebilecek, güvenilebilecek dürüst insanlar azdı, öyle olsa da sevmeye çalıştığım, sevebildiğim ve beni seven insanlarda vardı bir yerlerde. Ama biraz önce gördüğüm resimde 12-13 yaşlarında bir çocuk ve sahipsizlik, ihmal, uyuşturucu,yoksulluk vardı, sevgiyi aradım sevgi yoktu.  Ankara da bir  öğlen sonrasıydı…