ÇOCUKLARIN GÖZÜNDE ANNE BABALAR

Türkyılmaz CANBAZ

01.05.2008 

Biz anne babalar genelde çocuklarımızı övmeyi, onların hoş ve güzel yanlarını gündeme getirmeyi,  onlarla, ilgili güzellikleri takdir etmeyi pek aklımıza getirmeyiz. Onarlın olumsuz yönlerini, yaramazlıklarını, başka çocuklarla kıyaslanmasını ve onlarla ilgili şikayetleri gündeme getiririz.

                Başta şunu kabul edelim. Sağlıklı bir çocuğa sahip olmak çok büyük bir lütuftur. Bir gün aşırı hareketli ve arkadaşlarına zarar vermeyi alışkanlık haline getiren öğrencime sordum: 

               - Niçin böyle yapıyorsun?

               --Herkes bana ne kadar yaramazsın. Diyor. Bende bunları yaramazlık olsun diye yapıyorum. 

                Bizler çocuklarımızın olumlu yönlerini ortaya çıkarmaya gayret gösterdikçe onların olumlu yönleri gelişecektir. Eğer çocuklarımıza olumsuz cümlelerle hitap edersek tabii olarak onların olumsuz yönleri gelişecektir.

                 Çocuklarımızın olumsuz yanlarını gündeme getirdiğimizde onlar hiç boş durur mu. Onların bizlere yönelik eleştirilerine bir göz atalım. 

              - Beni hiç anlamıyorlar.

               - Onlar her zaman iyi, sadece ben mi kötüyüm?  

             -Bana hiç güvenmiyorlar. 

              -Sürekli ders çalış sözlerinden bıktım usandım. 

              -Bana hala çocukmuşum gibi davranıyorlar. 

               -Kendi hayatımı yaşayamıyorum. 

               -Kendileri yapmazlar, benim yapmamı isterler.

                -Sürekli bana sinirleniyorlar. 

               -İşlerine geldikleri zaman çocuk oluyorum,işlerine gelmedikleri zaman kocaman adam. 

                -Annemle babam birbirleriyle yanımda tartışıyorlar.Birbirlerine karşı saygıları yok.ama benden saygı bekliyorlar.

                 -Nasihat vermeyi çok seviyorlar.

                 -Beni başkalarıyla karşılaştırmalarından bıktım usandım.

                  -Ne yaparsam yapayım yaranamıyorum. 

                -İyi yönlerimi hiç görmüyorlar.Hep olumsuz yönlerimi anlatmaktan zevk alıyorlar. 

                -Moralim bozuk olduğu zaman hiç önemsemiyorlar. 

                -Beni birazcık anlamaya çalışsalar çok mutlu olacağım. Onları hiç üzmeyeceğim. 

                 -Odamın dağınıklığından onlara ne? Orası bana ait. Nasıl İstersem öyle kullanırım. 

           GELİN İSTERSENİZ ŞAPKAMIZI ÖNÜMÜZE KOYUP TEKRAR DÜŞÜNELİM. ÇOCUKLARIMIZLA  ARKADAŞ  OLAMAZ MIYIZ? BİZ ONLARI ANLAMAYA ÇALIŞIRSAK, ONLAR KENDİNİ ANLAYACAK KİŞİLERİ SOKAKTA ARAMAZLAR.